Walk your own way

เป็นวันพ่อที่ทรหดมากมาย

คนเยอะสุดๆเลย ไม่เจอปีไหนคนเยอะเท่านี้เลย

รถติดมาก

เริ่มเดินตั้งแต่พาต้าไปยังสะพานปิ่นเกล้า เพื่อรอดูพลุไฟ

หลังจากดูพลุไฟจบ ก็เริ่มต้นเดินอีกครั้ง ด้วยความเร็วเทียบเท่าปีแสง?(หึหึ โอเวอร์มากมาย)

เดินตรงจากสะพานปิ่นเกล้าจุดมุ่งหมายคือลานพระบรมรูปทรงม้า (คนเยอะ+แน่น เป็นบางจุด โดยเฉพาะแถวๆหน้ากองสลาก มีเวทีดนตรี)

เมื่อเดินไปจนถึงลานพระบรมรูปทรงม้า ก็แทบจะหมดเรี่ยวแรงอยู่แล้ว

ยืนชื่นชมภาพสไลด์?(เรียกว่าอะไรไม่รู้)ที่ฉาพทาบลงไปที่พระที่นั่งอนันต์ฯ สวยมากๆ

ชื่นชมจนสมใจอยาก ยังไม่ทันหายเมื่อยเลย ก็ต้องเริ่มเดินอีกครั้งเพื่อหาทางกลับที่พัก

ขากลับเดินจากพระบรมรูปไปที่สะพานพระรามแปด เมื่อไปอยู่ใกล้ๆแล้ว สะพานสวยมาก

แหงนหน้าขึ้นมองยอดสะพาน     O_o สูงจัง

ชื่นชมทรรศนิยภาพได้เพียงน้อยนิด(ดันนึกขึ้นได้ มีคนเคยฆ่าตัวตายนี่หว่า - -" รีบจรลีลงจากสะพานอย่างรวดเร็ว) จากนั้นก็เดิน เดิน แล้วก็เดินเพื่อไปยังเซ็นปิ่น เฮ้ออออ ถึงที่พักสักที

 เหนื่อยสุดๆเลย ปวดขามากๆ แต่ก็มีความสุขนะ เห็นคนใส่เสื้อสีชมพูเยอะมากๆ(เราก็ใส่)

พล่ามมาทั้งหมดไม่มีอะไรหรอกแค่อยากจะบอก "สุขสันต์วันพ่อนะคะ"

ปล.อีกรอบพรุ่งนี้จะไปเดินงานแค๊ปซูลไหวไหมเนี่ย อุตส่าตั้งตารอ